Soms wordt het geluk van mijn moment ontnomen door...
Siliconen dromen met Pamela VeranderSom
Het Mos fluistert in mijn oren.
De verhalen van springstaarten en gitzwarte toverknollen.
Van velden vol met Koren.
De aren popjes die ons vergezellen door de jaren..
En het klappen van de wieken van de Molen.
Van het zaad. De stam en het ontvouwen van de bloem.
Het blad. Voor je mond.
Velletje voor je kont.
Je hand op je hart.
De schaamte in je haren en
de angst voor naalden en scharen.
Je staat wel open maar je hart is dicht.
Je pik te heet. En je hoofd te koel.
In je kamer is t altijd een grote boel.
Een gulle gever. Een ritmische rondzwever.
In het begin altijd een vrolijke bij maar je zoemt al snel niet meer.
Dan maar maar steken.
Zou bijna denken dat het je niks kan schelen.
Maar ik voel altijd de traan achter je lach,
en probeer elke keer weer. Een nieuwe dag.!
Dansend naar een bloemen veld al zuchtend en zoekende naar die heerlijke honing.
De Doorn en de Angel blijf je vertrouwen.
Comfortabel met je zoete pijn.
Zo kan je niks blijvends opbouwen.
Van jouw gif maak ik medicijn.
3 bonen voor deze zomer Koning!
Ik zing mee met je ondertoon.
Soms helpt ik mee en maak je kamer schoon, en Klaar.
Je droom taal helpt me veel. Maar....
Maar ik wil je ziel horen spreken.
Niks minder of meer dan dat. Mijn Schat.
Deel je dukaten verdeelt over de weken.
Ook al ben je kapot of al weer heel.
Breng je graan naar de Molenaar,
dan heb je voor maanden Meel.
